karga etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
karga etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

31 Ocak 2015 Cumartesi

kargamitolojisi


Karga


yuvasını

ağacın gövdesine

yaparsa

kış

uzun sürecek

demektir.

[Hint Mitolojisinden]

17 Eylül 2014 Çarşamba

D’espinhosa El Aferrado, epilog

Kaymera / D’espinhosa El Aferrado
Kitaptan

___________________________________
Epilog

P
agan hayatına sadık kalan Aferrado Kabilesi, aile adlarının da altını çizdiği gibi ayak direyen bir kavimden gelmektedir. Çeşitli politik, ekonomik, askeri baskılara maruz kalmış olsalar da, kilisenin veya yerleşik rabbani dinlerin hışmına sıkça uğramışlarsa da inançlarından dönmemişlerdir. Fakat şiddetin niteliği zamanla değişmiş, müşfik görünen tavırlar katliamlara başlamıştı.
Kabilemizin 13 kadını, Oviedo’nun, meydanlarında cadı diye yakılmıştı; birçoğu yakın kuzenim olan erkekleri gözlerimin önünde kılıçtan geçirilmişti. Çocuktum o vakitler.
Zulme iman, kılıca can dayanmaz.
Bu yüzden kaçtık.
Kadim zamanlardan beri yaşadığımız topraklardan kısa sürede göç etmek zorunda kaldık. Kimimiz Orta Avrupa’nın karanlık ormanlarına gitti, kimimiz Batı Avrupa’da yeni bir hayat kurmaya çalıştı, kimimiz Atlas Okyanusunu geçip İzlanda’nın Pagan tarihine sığındı bu topraklarda. Ama kimse doğaya sadık olan bu hayat tarzından dönmedi.
Ben D’espinhosa Aferrado, kabilemin en serkeş fertlerinden biri olan gezgin… Bir süre küçük Pagan köylerinde yaşadım, onlara şiirler okudum, kabilemin Ezoterik sırlarından öğrendiklerimle kimi önemsiz hastalıkları tedavi ettim; anlayamadığım bir dinin askerlerine karşı, bir hayatı korumak için savaştım. Birkaç kez ölümden döndüm. Hiç kovalamadım, hep kaçtım.
Daha küçük bir çocukken göç edip uzaklaştığım atalarımın topraklarına bir daha hiç dönemedim.
Çok savaş gördüm, çok ölüm… Kıtlıklara, açlıklara şahit oldum. İnsanların ne çok hayalleri vardı, umutları! Sanki gözümün önünde dağların devrilişini izledim.

Dilerim insani bir geleneğin son mirasçılarına ithaf ettiğim bu kitap Aferrado adının anılmasına ve o kadim kültürün hep hatırlanmasına da vesile olur.


D’espinhosa El Aferrado
1297 Kışı

İzlanda / Karaormanlar

14 Eylül 2014 Pazar

D'espinhosa El Aferrado / Kaymera

Kaymera
D’espinhosa El Aferrado
__________________
Uzun Kılıçlı Kızıl Adam: “ Kralına git ve ona söyle; ben kuvvetli ve usta savaşçı, kusursuz bir ağaç işçisi, ateşi bilen bir demirci, arptan lire yetenekli bir çalgıcı, şair ve masal anlatıcısı, Pagan Tanrılarının bilgisine vakıf ölümlülere derman olan bir hekim ve taşların sırrını bilen becerikli bir büyücüyüm. Benim kadar yetenekleri olan bir başka ölümlü göstermesi için ona meydan okuyorum.” dedi.
__________________

Karga'da

2 Ağustos 2014 Cumartesi

ne güzel bir hangardı

İrfan Şahinbaş Sahnesinde amatör tiyatroların şenliği filan vardı.
Gittik vardık, odalara yerleştik. Sonra sahne-dekor hazırlığı vs başladı. Tabi Murat Makar kayıp. Olağan hallerdendi:)
Derken bunun ne güzel bir kaybolma olduğu anlaşıldı.
Kahkahaya yakın bir gülümsemeyle geldi, Karga, benle gel dedi.
Ne ki, dedim.
Sen gel…
Çevreyi keşfe çıkmış.
Her yan, muhtemel ki askeriyeden kalma, hangarlarla dolu. Kocaman kocaman yapılar.
Kiminde eski dekorlar, kiminde bilmem ne.
  • Bizimki, hafif aralık pencereden raflar görmüş,
  • bu raflarda kitap olabilir diye düşünmüş.
  • Pencereyi ittirip şöyle bir bakınca içeriye
  • çığlık atmamak için kendi ağzını iki eliyle kapamış. 
Sen de abartmayı pek seversin demiştim.
Pencerenin önüne gelmiştik. Atla şuradan içeri demişti.
  • Solumda metal raflar görünüyordu,
  • raflarda dosyalar,
  • bir şeyler.
  • Ama sağ tarafa bakınca Murat’ın abartmadığını gördüm,
  • hatta az bile anlatmış meğer.
On binlerce kitap…
Üst üste yığılmış.
Küçük bir tepe…
Önce M.Makar’a sarılmıştım. Sonra koşarak kendimi kitapların üzerine atmıştım.
  • Şu dakikaya kadar bile hayatımın en güzel anıdır.
Onlarca metre uzunluk, yaklaşık beş metre yükseklik… Ne çok kitap vardı. Orada yok yoktu.
Kimi kitaplar meclis mühürlüydü, belki de fazla olan kitaplardandı.
Ama çoğu eminim ki toplatılmış kitaplardı.
  • Ne yapalım,
  • hepsini kaldırmanın imkanı olsaydı keşke dedik.
  • Birkaç çanta dolusu kitap seçtik oradan,
  • onları da dönüş yolunda arkadaşlarla paylaştık.
Yıllar sonra gazetede bir haber gördüm, İrfan Şahinbaş Atölye Sahnesinin deposundaki kitaplar kütüphanelere dağıtıldı diye.
Öyle,
ne güzel bir hangardı,
ara ara rüyalarıma girerdi.

15 Temmuz 2014 Salı

tammuz


Sümer mitolojisinin unsurlarındandır Tammuz daha sonra Temmuz olur.

Damızı ve sıcağı da temsil eder.

Daha sonra Yunan mitolojisine geçen Suriye inancına bağlı Adonis ile Tammuz aynı karakterlerdir.

Hikâyesi pek dramatik olan Adonis de Adana’nın isim dönüşümünde başlangıç noktası olarak bilinir.

Turuncuya çalan sarısıyla, sıcağıyla, ovasıyla

Adana Temmuzdur

ve yeniden doğuşumuzun gündönümünde Temmuz Adana’dır

evet

Bu manada bizim için önemlidir Temmuz.

14 Haziran 2014 Cumartesi

İktidarın Kendini Çarpan Çarkı

Jean Paul Sartre’ın Çark adlı senaryosuna ilişkin notlarından birini sayfada paylaşalım dostlar.
  • İktidara, 
  • insana, 
  • egemen güçlere, 
  • emperyal hesaplara, 
  • belki safça iyi niyete, 
  • ama kirlenmeye, 
  • yapılması icap edenlere, 
  • hiç yapılmaması gerekenlere, 
  • devrim idealleri ve süremine 
  • fakat bunun gerçekleşme koşullarına, 
  • yöntemlerine ilişkin çarpıcı bir hikâye Çark!
Çark için kısaca şöyle diyor Sartre:
“Çark’ın senaryosu 1946’da yazıldı.
Başlangıçta ilgimi çeken, Anglosakson romancıların savaştan önce sık sık uyguladıkları bir tekniği ekrana aktarmaktı. Bakış açılarının çoğulluğu düşüncesinden esinlendim.
İmlediğim filmde zamandizin alt üst edilmekle kalmıyor, aynı kişi, Héléne, ondan söz eden kimsenin bakış açısına göre çok farklı görünümlerde sergileniyordu.
Düşündüm de,
Zengin petrol kaynakları olan küçük bir ülke,
Ve devrim yapmak niyetiyle iktidara gelen bir adamın durumu…
Sosyalizme gerçekten inanan namuslu ve açık yürekli bir kişiyi seçerek, sorununu kişiden ya da karakter yapısından kaynaklanmadığını göstermek istedim.
Yabancı güçlerin kuklalar aracılığıyla egemen olduğu bir ülkede, çürümüş olan, iktidarın kendisidir; iktidarı ellerinde tutanlar da tıpkı (hikâyenin kahramanı) Jean gibi, kendilerine rağmen cani olur.”
Jean Paul Sartre
Kasım
1968
________________
Çark
Senaryo
Telos Yayınları
Ocak 1997
153 sayfa
Çeviren: Ela Gültekin

11 Haziran 2014 Çarşamba

çizgi ve roman

Zagor okumuyorsan bu ilişki yürümez, 
dedi Karga; 
sonra Mister No 
Teks Willer 
Martin Misteré 
sonra Corto Maltese


3 Haziran 2014 Salı

kral karga


O Karga var ya, delikanlı hayvandır. 
Hayvandır lafı ağır kaçtı. 
Kuştur. Ama kuş beyinli değildir, bir mecaz oyununda.
-Ben şimdi ona hayvan deyince ayıp etmiş gibi hissettim. 
Hadi, kuş diye düzelttim de...
İyi mi ettim ki... 
Pozitif ayrımcılık?
O zaman ki pozitif ayrımcılık iyi bir şey...
 Her türlü ayrımcılığın olduğu ülkemizde pozitif ayrımcılık ehveni şerdir elbette. 
Kötünün ki iyisi... 
Ama “kötü” kategorisinde bir vaziyeti temsil eder neticede. 
O zaman bunun da iyi bir şey olmadığı anlaşılıyor hemencecik.
Bre ne diyordum ben? 
Karga diyordum, harbi bir varlık. 
Prensip sahibi, bilge bir kuş arkadaştır. 
Ama yukarıda temas ettiğimiz üzere, kuş beyinli filan değildir. 
Bu yönüyle kuş cinsinin üzerinde bir şeydir. 
Birçoğu, karganın en zeki hayvanlardan biri olduğunu kabul eder. 
Ben de o “birçoğu” grubuna dâhil ettim kendimi. 
Hatta orada kafaya oynarım bu inançla. 
Bu sayfada paylaşıyoruz Kral Karganın toplum üzerindeki etkilerinin tahlillerini. 
Karga!
Güzel hayvan. 
Hayvan dedimse o manada değil: ))

25 Ocak 2014 Cumartesi

bir ihtişam mıdır matemi

Bir ihtişam mıdır matemi
Karganın
Alacakaranlığında son- kainatın
Taştan şehirlerde sürgün
Dönesi yok ki
Karganın

Dönesi yok
Karganın
Taştan sürgün şehirlerde
Son alacakaranlığında- kainatın
Ve ihtişamdır matemi
Karganın

13 Ocak 2014 Pazartesi

serkeş kral

Ki ben
çoktanrılı zamanlardan bir serkeş,
akbaba krallığında
bir Karga.

21 Aralık 2013 Cumartesi

corto maltese

Tam da
Hiç kimseye benzemediğin için,
Hep karşılaşmak isterdim seninle,
Nerede olursa olsun,

dedi Corto Maltesé.

10 Aralık 2013 Salı

kargamitos

Karga;
yuvasını duvarda,
yerde
ya da su kenarında yaparsa:

Kralın başına felaketler gelecek.

26 Kasım 2013 Salı

ka n

ki Karga 
bulanmışken 
alacakaranlığa 
kılıcında bir damla kan 
kuşanmadan kalmış durup kalmış 
kınında donmuş zaman

17 Kasım 2013 Pazar

ismim bana lazım değil

A. Reşat Hançerci
Yine Karga İçin Yazdı

Kargadım
Konuyu isimlerle açar Tanrı Munçigi. Onun için kimin veya neyin tanrısı olduğu önemli değildir. “Ve tanrı kadını yarattı” gibi tartışmalara girmez. Yok kaburga kemiği yok kaburga dolması mitlerine hiç bulaşmaz. Sadece konuşur. İsimli bir açış onun sisli bir günde damlacık yağmurundan etkilenmesindendir. Sisi ,uhrevi bir manada algılamaz. Sis sistir ve isim isimdir. İçi islenip, hisle dolduğunda duygularını kelime olarak kusar. Elçisi falan olmadığından mütevellit, zihninde oluşturduğu mütevelli heyetine de zerre kadar itibar etmez. Öyle; içkin, aşkın, mündemiç, kerpiç gibi muhabbetlere girmez.
“Neyi açtığını bilmemek denli heyecan verici bir şey yoktur.” Tanrı Muçigi.
  • İsimlerle açmasının nedeni son zamanlarda “babakritik-anakronik” isimlerin üçlenmesi. 
  • Çocuklara üç isim verilmesine tav olur. 
  • Baba, oğul, kutsal ruh üçlemesi dahil bütün üçlemelere karşıdır. 
  • Hele Sinema üçlemelerine ifrit olur. Ahmet Hamdi Tanpınar, Ahmet Tarık Tekçe, Orhan Veli Kanık hariçtir. 
  • Bu üç isme ve şahsa özel bir sevgi besler. İstisnalar kaideyi kaydırmaz.
  • İçinde “can” geçen üçleme isimler iyice yayılıp erozyona uğrayınca biraz mutlu olmuştur. 
  • Aşırı kullanılan isimlerin insanın yüzünü eskiteceğine inanmaktadır.
Aslında “üçleme” vakasının hırıstiyanik olduğunu. Adlara bulaşan bu alışkanlığın; İspanyolca konuşan milletler tarafından suyu çıkarılmıştır. “Gabriel Garcia Mendez Eldorado Verendez”, “Maria Soarez Mundis Ançuez Desperado Esperanto” gibi önü arkası bilinemez isimler,sanırım ikna edici olur. Allahtan adamlar çocuğu suya batırıp çıkarıyor, bir kulağa isim okunması adeti olsa yandı gülüm keten helva.
  • Jose Saramago yıllarını hırıstiyanik etkinliklere karşı yazmaya vermiştir. 
  • Kör olup görmezlikten gelmiş, 
  • fil olup yollarda unutmaya çalışmış, 
  • balona binip cehaletten kaçmış ermiş bir kişidir. 
  • Saramago’nun gizli bir üçüncü adı var mıdır bilinmez. 
  • Bilemeyiz. 
  • Tanrı Munçigi hiç bilmez çünkü bilmekten yorulmuş, bilme ağacını kökünden kesmiştir.
Efendim bir de iki ismin yanında her zaman söylenmeyen “göbek adı” denen bir isim vardır.
Bazı milletlerde görülür. Göbek dediysek, tabii ki göbeğe yazılmaz. Genelde şöyle yansır günlük hayata: doğan çocuğa dedesinin ya da nenesinin adı verilir. Bu adın modası geçmiştir. Çocuk da kendisini alaydan, kalaydan korumak için varlığını iddia ettiği göbek adını kullanır. Misal çocuğa Şaziment adı verilmiştir. Çocuk ise Nilsu adını kullanmaktadır çünkü bu ad onun göbek adıdır. Örneği incelersek: “Şaziment”, kimse kızmasın, laminant parke çeşidi yahut şanzımanla ilgili bir şey hevası vermektedir. Oysa “Nilsu” daha çok gideri olan bir isimdir. Gerçi arkadaşları Nilsu’ya , Şırılsu diye takılmadan edemezler. Ha!Ha!Ha!
  • Gelelim esnek isimlere. İlmi tabirle “flexible” da denen bu isimler, harf değişiklikleriyle sünerler. 
  • Sümerlerden beri vardır denir. 
  • Diyen diyor, torbası nerde bilinmiyor. 
  • Hemen örneklendirelim: 
  • Avatar esneyip Gavatar oluyor. 
  • Kavasa hatta Sivas’a kadar gidenleri duymadık değil.
Aile çekirdek aileye dönüşüp, anne babalar numunelik “bir adet” çocuk yaptıklarından, kızlı erkekli takılma anlarının kısalığından yapmaya vakit bulamadıklarından çocuk değerli mi değerli oluyor. Eee! Ona konulacak isim kutsallık kazanıyor. Piyasada isim kitapları türüyor. Bunlardan biri; konulacak ismin baş harfinden yola çıkarak çocukla ilgili çıkarımlar yapıyor. Şu harfle başlarsa lider olur ve iyi şiir okur.(R) Ötekiyle başlarsa ondan bir halt olmaz.(Ğ) Bunlar bizim katımızda safsata kabul edilir.
Peki senin adın ne cancağazım, dediğinizi duyuyorum.

“İsmim bana bile lazım değil, sen ne yapacaksın?” dedi.
(Orhan Veli/Hoşgör Köftecisi )

12 Kasım 2013 Salı

kargacıl

Artin Reşat Hançerci
Karga İçin Yazdı

Ulan dedim kendi kendime niçin yazıyorsun?
Cevabım; akıllara zarar, delilere karar:
Karga için yazıyorum dedim kendime.
Bir oturdum klavyenin başına pir oturdum.
Maziyi humayun, geçen yaz, oku dedi.
Okuduklarımdan aşırdıklarım aşağıda beğeninize amade olsun ama kalmasın gözünüzde:

I

Boris Vian bir kızla tanıştırdı beni.
Sunday Love.
Sayın ağbilerim, ablalarım; kızlı erkekli duyduğunuz bu “ismi güzellik” insanı aşklara gark etmez mi?
Kolay kolay aklımda kalmaz dedim ya serde vurdum duymazlık var.
Bu Sunday Love kafama kazındı.
Onun için bir roman yazılmaz ise gözü açık gider bütün umumi zamparalar.
Colette abla orda dur dedi “Cicim”!
Çapkın bir edayla; ‘Piccola Principessa’ deyiverince.
İşin pirinci ortaya çıktı.
Sayfa 64: “Manastırda bir erkek! Bir yaşıma daha girdim, ne kadar tahrik edici.”  
Sayfa  122: “Aynı terliği parçalamaya alışmış iki köpek gibi buluştuk.”  
Aşk! Minel Aşk! Evet bahsi geçen bir aşk idi ama anlatımını bir kadın damıtmıştı.
Kadın erkekten büyüktü zahir ve cevahiri kurtarmak adına; “…yaşını başını almış kadınları, önce korse giymeye, arkasından saçlarını boyamaya, en sonunda da şık iç çamaşırlarını ihmal etmeye kadar götüren tedrici rehavetten kendini korumuştu.”
Şimdilerde, insanlar kızlı erkekli nezaketten taharetle, duş takımlarından çok tuş takımlarıyla ilgilenmekteler. Telefonlara abanmaktan vakit kalmayınca çamaşırlar kahve falına meyletmekte.
Umarım tarota kadar vardırmazlar içlerindeki madrabaz eğilimleri.

II
Biraz ciddi meselelere girersek Bernard Malamud’un “Tamirci” sinden başlayabiliriz.
İftiraya uğramış bir Yahudinin yaşadıkları.
Dünya nasıl kötü olabiliyor, insanlar nasıl kötü olabiliyor, kime karşı?
Yine insana karşı.
Hal böyle olunca sığınılacak yerler az.
Kişiler az.
Tanrı var, belki.
Sayfa 66: “ Tarih okumaktan yorgun düşerek Spinoza’ya geri döndü. 
Din kitaplarını, batıl inançları ve mucizeleri eleştiren, neredeyse ezbere bildiği bölümleri yeniden okudu. 
Bir Tanrı vardıysa bile, Spinoza’yı okuduktan sonra dükkanı kapatıp, gitmiş, sadece bir fikir olarak kalmıştı.”

III
Chaucer’ı üniversite yıllarımdan tanırım.
Ders olarak okumuştuk.
Öğrenci fakirliğinden o meşhur ve muhteşem eserini alamamıştım.
Fotokopi sihirbazı sayesinde parçalarına bulaşmış, haz almıştık okumaktan.
El altında her daim bulunması gereken
Canterbury Hikayeleri günümüzde daha bir ehemmiyet kazanmıştır.
Ehemmiyet derken emniyetin önemine binaen mevzuuyu dillendirmiyorum.
Kitabın polis devletiyle alakası yok.
Daha çok din adamları ve dini ciddiye alan insanlarla ilgili.
Önemi de buradan baş gösteriyor.
Dünya dine meylederken Chaucer okumamak, Mamakta cezaevi yoktur demekle koşut.
Sayfa 46: “Altın paslanırsa demir ne yapsın? Güvendiğimiz papazlar şaşırırsa yolu, sıradan dindarların pasına hiç şaşmamalı.”
Sayfa 68: “Oysa hayvanlar bile daha fazla zevk alıyorlar dünyadan çünkü ölümden sonra ıstırap ve göz yaşı yok onlara.”
Sayfa 94: “Cennette Luna/ Dünyada Diana/ Cehennemde Proserpina
Sayfa 108: “Ölümdür bütün dünyevi acılara merhem.”
Sayfa 312: “Radix malorum est Cupiditas. (1.Timoteos’a   vi.,10)
            Bütün günahların bir kökü para sevgisidir.
Sayfa 332: “Tanrı’ya şükürler olsun ki ben çıktım beşe
           Başım üstünde yeri var,  yine de itirazım yok altıncı eşe.”                    
Sayfa 363: Notlar (Bath’lı Kadın’ın Hikayesinden):
“Ve her birinin en güzel yanlarını tattım,
Hem para keselerini, hem  alttaki keselerini boşalttım...
Beş değişik kocanın mektebinde yetiştim ben de.”


Kitaplardan bahsetmek güzel ama herkes bu tadımlık demlerden hoşlanmayabilir.
Bir hamiş yapmak gerekirse, gereksin, biz de yapalım.
Bazen bir bütünden ziyade, bölük pörçük şeyler okumak insanda mozaik pasta etkisi yapar.
Kimi pastayı sever kimi sevmez.
Sevenlere selam, sevmeyenlere selam; gökten üç silahşor düşmüş!
Athos, Porthos, Aramis!